есть статья посчет этого
http://norse.ulver.com/articles/simek/vikings.html хотя она не все версии рассматривает.
общепринятое
http://www.bibliotekar.ru/vikingi/1.htm (Происхождение самого слова vikingr неясно и весьма спорно. Наиболее общепринятое предположение — это то, что оно происходит от слова vik — «ручей, бухта, фьорд» и появилось потому, что пираты обычно прятались в бухтах и устьях рек, чтобы нападать на проплывающие мимо корабли и обеспечить себе базу для набегов вдоль побережья)
Есть также версия связанная с названием залива Вик (между Данией и Норвегией), но кто ее высказал я уже не помню.
Касательно слов Олд Норсе (староскандинавского) словарь Зоёга, например, так говорит:
вик-это бухта, залив с Олд Норсе (vík (gen. víkr, pl. víkr), f. inlet, small bay; róa v. á e-n, to row one round, get the better of one.)
викинг-сам процесс (víking, f. freebooting voyage, piracy, (hann var í v. á sumrum ok fekk sér fjár); liggja í víkingu. ok hernaði, to be engaged in freebooting expedition and warfare; fara í v., to go out on a freebooting expedition.)
викингР-сам чел, занимающийся этим действом (víkingr (-s, -ar), m. (1) freebooter, sea-rover, pirate, viking (Flóki Vilgerðarson hét maðr, hann var v. mikill); (2) in later times, robber, highwayman)
викья: víkja (vík; veik, vikum; vikinn), v. (1) to move, turn, with dat. (sveinninn mátti hvergi v. höfðinu); hann veik sér hjá dyrunum, he passed by the door; v. e-m af hendi, to turn one off, dismiss; v. e-u af sér, to decline (A. veik þvi af sér); v. e-u til ráða (atkvæða) e-s, to hand it over to one’s decision; v. tali, rœðu, máli til e-s, to turn one’s speech to one, address oneself to one; v. til e-s, to mention, refer to (hefr hann svá kvæðit, at hann víkr til Ólafs konungs); v. til við e-n, to broach it to one; v. á e-t, to hint at (Þ. víkr á nökkut í Þorgeirsdrápu á misþokka þeira); v. á við e-n = v. til við e-n; víkja svá bœkr til, at, the books indicate that; (2) to move, go (þeir víkja þegar eptir þessum mönnum); v. aptr, to return (þeir víku aptr ok leita þeira); hann veik heim, he returned home; v. til norðrættar, to trend north (þat ríki víkr til norðrættar); v. inn til hafnar, to veer round and seek harbour (önnur skipin viku inn til hafna af leiðinni) v. eptir e-m, to follow one’s example v. eptir e-u, to yield to (v. eptir freistingu fjándans); (3) impers. to turn, trend; landinu. víkr til landnorðrs, the land trends to north-east; svá veik viðr veginum, at þar var hraungata mikil, the road was of this nature; nú veik svá við, at liðit fór yfir á eina mikla. now it came to pass; nú víkr sögunni vestr til Breiðafjarðardala, now the story turns west to B.; en þar veik annan veg af, it turned out quite another way; (4) refl., víkjast, to turn oneself; v. aptr, to return; hón sat ok veikst eigi, she sat and stirred not; v. eptir e-u, to turn after, imitate; v. undan e-u, to evade, decline; v. undan við e-n, to refuse one; v. undir hlýðni við e-n, to do homage to; v. við e-t, to respond to (kvað hann vel hafa vikizt við sína nauðsyn).
